Psycholog w szpitalu psychiatrycznym

Na praktycznie każdym, większym czy mniejszym stacjonarnym oddziale psychiatrycznym pracuje przynajmniej jeden psycholog. Wielu świeżo upieczonych absolwentów psychologii, którzy w trakcie studiów wybrali specjalność z psychologii klinicznej, rozważa szpital psychiatryczny jako miejsce do podjęcia pracy.

Oddział psychiatryczny to dobre miejsce na zdobywanie doświadczenia, z którego z powodzeniem korzystać będzie można w przyszłości w innych miejscach. Zakres obowiązków oraz  ogromne zróżnicowanie problemów z jakimi zmagają się pacjenci tego typu oddziałów pozwala na wszechstronny rozwój swoich umiejętności a także zorientowanie się co do kierunku w jakim się chce dalej rozwijać. Praca na psychiatrii to także dobry trening z radzenia sobie ze stresem i sporym obciążeniem emocjonalnym. Jest to również jednak okazja do rozwinięcia w sobie kreatywności, elastyczności oraz pomysłowości w kontakcie z pacjentem

Nie ulega wątpliwości, że pierwsze skrzypce na oddziale psychiatrycznym grają lekarze psychiatrzy (ci, ze specjalizacją są na wagę złota) To lekarz decyduje o przyjęciu i wypisie z oddziału oraz leczeniu w jego trakcie. Występuje spore zróżnicowanie odnośnie proporcji między psychoterapią (na tyle na ile jest ona możliwa w warunkach szpitala) a farmakoterapią. Wielu ordynatorów przywiązanych do stricte biologicznej psychiatrii uważa inne formy leczenia za wymysły i stratę czasu. Ja zaś jednak mam szczęście pracować na oddziale, którego ordynator jest certyfikowanym psychoterapeutą i te proporcje są generalnie dobrze wyważone.

Osobiście nie mam takiego kłopotu, jednakże z relacji znajomych z innych szpitali wiem, że czasami współpraca z lekarzami psychiatrami bywa trudna.  Psycholog w takiej sytuacji musi się bardzo natrudzić aby jego zdanie zostało uwzględnione lub w ogóle wzięte pod uwagę.

Co zatem robi psycholog w szpitalu psychiatrycznym?

1. Diagnostyka psychologiczna

Od psychologa w takim miejscu najczęściej oczekuje się tego aby przy użyciu narzędzi diagnostycznych sporządzał kompleksową diagnostykę pacjentów. W najbardziej podstawowej i zarazem najczęściej wykonywanej diagnozie zawiera się opis funkcjonowania poznawczego ( badany testem WAIS-R), ewentualnych zmian organicznych w obrębie ośrodkowego układu nerwowego (tzw. organika) oraz opis struktury osobowości. Tak sporządzona diagnoza jest brana pod uwagę przy stawianiu rozpoznania i ustalaniu dalszego leczenia pacjenta

2. Zajęcia grupowe

Czyli wszystkie grupowe formy pracy z pacjentami. Psycholodzy na oddziałach prowadzą warsztaty psychoedukacyjne, relaksacyjne, grupy wsparcia a niektórzy również psychoterapię grupową. Specyfiką prowadzenia takich zajęć na oddziale psychiatrycznym jest duża rotacja grupy pacjentów oraz zmienność stanu w jakim pacjenci się znajdują.

3. Psychoterapia

Prowadzenie psychoterapii w warunkach oddziału psychiatrycznego napotyka na kilka trudności. Po pierwsze, czas przebywania pacjentów na oddziale. Wacha się on od tygodnia do kilku. W tak krótkim czasie, ciężko o jakąś sensowną pracę terapeutyczną. Po drugie, ilość pacjentów. Zazwyczaj jest tak, że na wszystko brakuje czasu, zająć się trzeba wieloma pacjentami. W efekcie trudno utrzymać sensowną częstotliwość spotkań.  Po trzecie, nastawienie pacjentów. Większość pacjentów, nawet jeśli wyraża zgodę na leczenie, nie jest zadowolona z konieczności przebywania na oddziale i zrobią wszystko aby uzyskać jak najszybciej wypis (i trudno im się dziwić) To sprawia, że motywacja do pracy nad sobą u niektórych nie jest zbyt wielka.

Z wymienionych powyżej powodów praca psychologa w obrębie terapii, ograniczać się musi do krótkoterminowego wsparcia pacjentów oraz motywowania ich do podjęcia dalszego leczenia. Oczywiście, nie jest tak, że nie ma absolutnie żadnego sposobu na prowadzenie terapeutycznych spotkań w ramach oddziału. W moim szpitalu z powodzeniem wykorzystywany jest do tego Dzienny Oddział Psychiatryczny.

Powyżej opisałem raczej skrótowo specyfikę pracy psychologa na oddziale psychiatrycznym, myślę jednak że zawarłem najważniejsze aspekty tej pracy.  Podkreślam jednak fakt, że to tylko moje doświadczenie, w innych miejscach może to wyglądać inaczej.

  • Igan

    Jeszcze jedna trudność w pracy psychologiczne/psychoterapeutyczne na oddziale psychiatrycznym jest taka, że pacjenci lubią tabletki i w nie wierzą. „Łykam i mam się czuć lepiej”, jak nie to zmiana leku.

    Psychoterapia, rozmowy z psychologiem to praca, wysiłek którego pacjenci często nie chcą podjąć.

    Oprócz szpitala pracuję też w poradni – to, w większości, inni pacjenci, którzy chcą podjąć wysiłek.

    Pozostaje też kwestia pacjentów „roszczeniowych” którzy oczekują np renty… etc.

  • Igan

    Jeszcze jedna trudność w pracy psychologicznej/psychoterapeutycznej na oddziale psychiatrycznym jest taka, że pacjenci lubią tabletki i w nie wierzą. “Łykam i mam się czuć lepiej”, jak nie to zmiana leku.

    Psychoterapia, rozmowy z psychologiem to praca, wysiłek którego pacjenci często nie chcą podjąć.

    Oprócz szpitala pracuję też w poradni – to, w większości, inni pacjenci, którzy chcą podjąć wysiłek.

    Pozostaje też kwestia pacjentów “roszczeniowych” którzy oczekują np renty… etc.

  • Klaudia

    Witam. Interesuję się psychologią kliniczną. Zastanawia mnie czy trudno znaleźć pracę po takim kierunku. Praktycznie od dziecka marzyłam o pracy z ludźmi.
    Chciałabym wiedzieć na jakie cechy zwraca uwagę pracodawca. Proszę o odpowiedź na e-maila.
    pozdrawiam

  • Joanna

    Witam serdecznie. Pochłonęłam wszystkie wskazówki dotyczące pracy zawodowej psychologa w oddziale psychiatrycznym. Jako że przede mną pierwsze kroki w zawodzie, byłabym bardzo wdzięczna za odpowiedzi: od czego zacząć karięrę psychologa klinicznego? W jaki sposób szukać wolnego etatu w szpitalu? Czy w cv prosić o umożliwienie stażu czy raczej o tym nie wspominać … ?
    Serdecznie pozdrawiam.